🔥 போகி முதல் பொங்கல் வரை: மறைக்கப்பட்ட வரலாறும், மறக்கக்கூடாத கடமையும் – பாகம் 2 🔥

தலைப்பு: “போகி எனும் பெரும் புதிர்: நெருப்பும், பறையும் சொன்ன சேதி!”

முன்னுரை

முதல் பாகத்தில் விவசாயத்தின் தோற்றம் குறித்தும், காடுகளை அழித்துத் தமிழன் வயல்வெளிகளை உருவாக்கியது குறித்தும் பார்த்தோம். இப்போது, நாம் கொண்டாடும் “போகி” பண்டிகையின் ஆணிவேர் எங்கே இருக்கிறது என்பதை ஆழமாக அலசுவோம். இன்று நாம் பழைய துணிகளையும், டயர்களையும் எரித்து, “பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும்” என்று கொண்டாடுகிறோம். ஆனால், நம் முன்னோர்கள் நெருப்பைக் கையில் எடுத்ததற்கான உண்மையான காரணம் இதுதானா?

🔬 போகியின் உண்மையான வரலாறு: ஒரு அறிவியல் பார்வை

பண்டைய காலத்தில் மக்கள் காடுகளை அழித்து விவசாய நிலங்களை உருவாக்கினர் என்று பார்த்தோம். குறிப்பாக, நீர்நிலைகளைச் சுற்றியுள்ள பனை மரங்கள் மற்றும் முட்புதர்கள் நிறைந்த பகுதிகளைச் சமதளமாக்க, அவர்கள் கையாண்ட யுக்திதான் “தீயிட்டு கொளுத்துதல்”.

🌴 ஏன் பனை மரங்களை எரித்தார்கள்?

இதற்குப் பின்னால் ஒரு பெரிய விவசாய அறிவியலே ஒளிந்திருக்கிறது. பனை மரங்கள் எரிந்து கிடைக்கும் சாம்பலில் மண்ணின் வளத்தை அதிகரிக்கும் pH அளவு அதிகமாக இருக்கும். இந்தச் சாம்பல், மண்ணிற்கு மிகச்சிறந்த இயற்கை உரமாகச் செயல்பட்டது. எனவே, காடுகளை எரிப்பது என்பது வெறும் அழிப்பு நடவடிக்கை அல்ல, அது விதைப்பதற்கான ஒரு தயாரிப்பு நிலையாகும். இந்த நிகழ்வே பிற்காலத்தில் “போகி” பண்டிகையாக உருமாறியது.

📜 கவிதை: போகித் திருநாள்

“புகை மண்டலமாய் இன்று ஊர் மாறலாம்,
ஆனால் அன்று அது வாழ்வின் ஆதாரமாய் இருந்தது!
சாம்பல் பூத்த பூமியிலே,
சரித்திரம் படைத்தான் தமிழன்!

குப்பையை எரிப்பது போகி அல்ல,
குணம் கெடுக்கும் எண்ணத்தை எரிப்பதே போகி!
அறியாமை இருளை அகற்றி,
அறிவுச்சுடர் ஏற்றுவதே உண்மையான போகி!”

🥁 பறையும் பாதுகாப்பும்: ஒரு உயிர்நேயச் செயல்

போகி அன்று மேளம் அடிப்பது அல்லது “பறை” இசைப்பது வழக்கம். இது வெறும் கொண்டாட்டத்திற்காகவா? இல்லை. காடுகளைத் தீயிட்டுக் கொளுத்துவதற்கு முன்பு, அந்தப் புதர்களுக்குள் பல சிறிய உயிரினங்கள், பறவைகள் மற்றும் விலங்குகள் தங்கியிருக்கும். நெருப்பு வைத்தால் அவை அழிந்துவிடுமே என்ற அக்கறை நம் முன்னோர்களுக்கு இருந்தது.

🔊 ஏன் பறை இசைக்க வேண்டும்?
எனவே, தீ வைப்பதற்கு முன்பாக, மக்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடி “பறை” அடிப்பார்கள். பறையில் இருந்து வரும் சத்தமானது சுமார் 5 கிலோமீட்டர் தூரம் வரை கேட்கும் திறன் கொண்டது. இந்த ஓசையைக் கேட்டுப் பயந்து, புதர்களுக்குள் இருக்கும் உயிரினங்கள் வெளியேறிவிடும்.

உயிரினங்கள் அனைத்தும் வெளியேறிய பின்னரே, அவர்கள் அந்தப் பகுதிக்குத் தீ வைப்பார்கள். ஆக, பறை இசைத்தல் என்பது ஒரு உயிர்நேயச் செயலாகவும், விவசாயத்தின் தொடக்கமாகவும் இருந்துள்ளது.

🏭 இன்றைய நிலை: கொண்டாட்டமா? மாசுபாடா?

வரலாறு தெரியாமல் இன்று நாம் செய்யும் செயல்கள் சுற்றுச்சூழலுக்குப் பெரும் கேடு விளைவிக்கின்றன. “பழையன கழிதல்” என்ற பெயரில் டயர், பிளாஸ்டிக் போன்ற பொருட்களை எரித்து, காற்றை நச்சுப்புகையால் நிரப்புகிறோம்.

⚠️ அபாய மணி:
சென்னையின் பல பகுதிகளில் காற்றின் தரக்குறியீடு பாதுகாப்பான அளவான 177-ஐத் தாண்டி, 250 முதல் 280 வரை சென்று அபாயகரமான நிலையை அடைகிறது.

சூர்யா ஒரு படத்தில் கூறியது போல, “மஞ்சளைச் சாமி என்று சொல்லிக் கொடுக்காமல், அறிவியல் என்று சொல்லிக் கொடுத்திருக்க வேண்டும்”. வரலாற்றைக் கதையாகச் சொன்னாலாவது அது அடுத்த தலைமுறையைச் சென்றடையும். உண்மையான போகியை உணர்ந்து, சுற்றுச்சூழலைக் காப்பது நம் கடமை.

☀️ தைப்பொங்கல்: சூரியனுக்குச் சமர்ப்பணம்

போகி முடிந்து மறுநாள் விடியும்போது பிறப்பதுதான் “தைப்பொங்கல்”. இது சூரியனுக்கு நன்றி சொல்லும் நாள். அறிவியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், பூமியில் உள்ள நீரை ஆவியாக்கி மேலே கொண்டு சென்று, அதை மீண்டும் மழையாகப் பொழிய வைப்பவர் சூரியன் (பகலவன்). ஒன்றுக்கு பத்தாக விளைச்சலைக் கொடுக்கும் ஆற்றல் சூரியனுக்கு உண்டு என்ற நம்பிக்கையில், மக்கள் தங்கள் முதல் அறுவடை நெல்லைச் சூரியனுக்குப் படைத்தனர்.

வீட்டின் வாசலில் புதுப்பானை வைத்து, அதில் புது அரிசி, வெல்லம், பால் சேர்த்துப் பொங்கல் வைப்பார்கள். பானையில் பொங்கல் பொங்கி வரும்போது, “பொங்கலோ பொங்கல்” என்று குலவையிட்டு மகிழ்வார்கள். இது வெறும் சமையல் அல்ல; இது இயற்கையோடு மனிதன் கொள்ளும் ஒரு தெய்வீக உரையாடல். 🍚🍯

🏁 எரித்தோம் எதை… காத்தோம் எதை?

விவசாய நிலத்தை உருவாக்க நெருப்பை மூட்டிய போகிக்கும், விளைந்த பயிரை அறுவடை செய்து சூரியனுக்குப் படைக்கும் தைப்பொங்கலுக்கும் இடையில் உள்ள தொடர்பு இப்போது புரிகிறதா?

“ஆனால், பொங்கல் கொண்டாட்டம் இத்துடன் முடிந்துவிடுவதில்லை. உழவுக்கு உதவிய கால்நடைகளுக்கும், உறவுகளுக்கும் நன்றி சொல்லும் நாட்களைப் பற்றி அடுத்த பாகத்தில் காண்போம்.” 🐂🤝